یک بنده خدایی بود روبروی خانه ما خانه داشت
 خانه ای عجیب و خودش عجیب تر
 اسمش بود عمو پلنگ
 شبیه گروهبان گارسیا بود ( توی کارتون زورو )
 کله اش کل و سبیلی چخماقی و شکمی برآمده با کتی روی دوش
 می گفتند بچه ها را می دزدد میبرد توی زیر زمین خانه اش ,
 گوشت تنشان را می دهد با مادر علیلش

 مادرش شکل مادر فولادزره دیو بود
 موهای درهم و سفید و پای چلاق

 با صورتی چروک و لب هایی سفید و چشم هایی اخمو و ترسناک

 تا من را میدید می گفت :
  بیا پسر جان , بیا برو برام یه نون بگیر , بدو
 من هم می ترسیدم و الفرار
 و اوهم داد میزد و فحشم میداد
 عمو پلنگ بعد از ظهر ها وامیستاد دم در خانه اش
 سبیلاشو تاب میداد و به مردم نگاه می کرد
 من بهش سلام می کردم و او هم میگفت:
 سلام ، چرا به ننم کمک نکردی ؟ ها ؟ بیا اینجا بینم
 و تا یک قدم بر میداشت من باز هن و هن کنان فرار می کردم
 یکبار داشتیم با بچه ها توی خیابان بازی می کردیم

 با حامد و حمید و حسین و هومن و مجید و امیر و فرشاد
 توپمان ناغافل افتاد توی خانه عمو پلنگ
 دل توی دلمان نبود , هم بازیمان خراب شده بود و هم توپ از دست رفته بود
 آن روزها پول یک توپ را هم با زور گریه و لجبازی از مامانامان میگرفتیم
 چند نفر از بچه ها گفتند , ولش کن دیگه , هیشکی که جرات نداره بره توی خونه عموپلنگ , بریم خونه هامون
 اما توپ مال من بود , گفتم : نخیرم , دو تاتون بیان با هم میریم میگیرمش

 خلاصه , بعد از کلی جر و بحث قرار شد من و فرشاد و حامد بریم در بزنیم
 در خونه عمو پلنگ زنگ نداشت , یه کلون داشت

 من کلونو گرفتم و دو تا تقه زدم و دویدم عقب

 صورت همه مون سفید شده بود از ترس و شلوارامون , نه , شلوارامون خیس نشده بود , اینقدم دیگه ترسو نبودیم
 در باز شد
 عمو پلنگ با اخم در رو باز کرد و گفت :
 - ها ؟ چتونه باز ؟
 زبونمون گرفته بود

 - اامم .. چیز .. ینن سنت یکئزبنهتز زتدذزب
 - یعنی چی ؟ چته تو ؟ آزار داری ؟
 فرشاد زبونش چرخید توی دهنش که :
  - توپمونو میخوایم ...
 عمو پلنگ خندید
  - توپتونو ؟ تو خونه ما انداختینش ؟ خب از اول بوگو , بیا برو ورش دار ...
 عمو پلنگ در رو باز گذاشت و خودش رفت توی خانه
 همه به هم نگاه کردیم
 هیشکسی پا پیش نذاشت

 حامد گفت :
  - اگه سه تایی بریم هیچکاری نمی تونه بکنه , سه تاییم , می زنیمش در میریم ..
 چاره ای هم نبود
 آسته آسته و بی سر و صدا رفتیم تو
 ننه عمو پلنگ خواب بود
 خودشم پیداش نبود
 توی حیاط بزرگ عمو پلنگ سه تا درخت بزرگ گردو بود و یه باغچه بزرگتر و دور تا دور خونه پر از اتاق
 صدای نفسامونم در نمیومد
 هر سه کنار هم رفتیم تو حیاط ،  توپ نبود
 نگاهم افتاد به پله های زیر زمین

 دست فرشادو کشیدم و زیر زمینمو بهش نشون دادم
 - همینجا بچه ها رو میکشه

 خواستیم سه تایی فرار کنیم که یهو هیکل چاق عمو پلنگ توی سرسرا پیدا شد
  - اااا ؟ چی شد ؟ پیداش کردین ؟
 خشکمون زد
 غافلگیرمون کرد

 - نه .. اصلن توپ نمی خوایم , می خوایم بریم خونه مون
 خندید ...  ها ها ها ... مسخره کردین منو ؟
 یهو نگاه من افتاد گوشه حیاط لابه لای بوته رز, توپ اون وسط گیر کرده بود
  اونجاس ...
 دویدم و برش داشتم و بعد با سرعت و بدون اینکه منتظر بچه ها باشم از کنار هیکل عمو پلنگ مثل گربه رد شدم و زدم تو کوچه
 بعدم مستقیم اومدم تو خونه و در رو پشت سرم بستم

 نفس نفس می زدم و دل توی دلم نبود

 تا فردا ظهر از خونه بیرون نیومدم و تموم شب خواب حامد و فرشاد رو میدیدم که عمو پلنگ آویزونشون کرده بود توی زیر زمین و داشت می زدشون

 ظهر روز بعد صدای در خونه اومد
 در رو با ترس باز کردم
 حامد و فرشاد واستاده بودن پشت در

 - خاک بر سرت
 گفتم :
 ا... شما زنده این ؟
 هر دو خندیدند
  ترسو , تو که رفتی عمو پلنگ ازما خواس کمکش کنیم گردوها رو بتکونه

 ما هم بچه ها رو صدا کردیم رفتیم توی حیاطش گردو ها رو تکوندیم
 کلی حال داشت , بعدشم عمو پلنگ دوبار ولو شد رو زمین کلی خندیدم ,

 کلی ادا بازی درآورد , آخرشم به همون نفری هزار تومن داد با یه مشت گردو

 باورم نمی شد
 فک کردم دارن شوخی می کنن
 ولی بعد که بقیه بچه ها رو دیدم باورم شد

 پس همه اون جریانات الکی بود ؟
 شایدم تله بوده !
 اون روز بعد از ظهر تو حال خودم بود که یه دست چاق  پس کله مو گرفت

 - بیا اینم سهم توئه
 تو دست دیگه ای که روبروم بود چار دونه گردو بود
 عمو پلنگ بود که محکم گردنمو گرفته بود

  ببخشید عمو پلنگ

 گردنمو ول کرد و گردو ها رو ریخ تو جیبم
  بچه نباس اینقد ترسو باشه , مگه من غولم ؟
 احساس ترس نمی کردم
  مرسی
  ولی هزار تومنو بهت نمی دم چون کمک نکردی
 و رفت ...
 بعدها دیگه زیاد ندیدمش

 چند وقت عد ننه اش مرد و خودشم خونه رو فروخت رو رفت
 بعدها هم فهمیدم مرده

 اسمش خسرو قره گوزلو بود

 خدارحمتش کنه
 الان دیگه ازون خونه اثری نیست
 یه آپارتمان چارطبقه جاش ساختن
 دیگه نه حیاطی داره نه درخت گردویی
 گاهی وقتا دلم برای همون عمو پلنگ و همون خونه قدیمی و همون درخت گردوها و ... همون بچه های هم محلی قدیم خیلی تنگ میشه

 ولی حقیقتا هم که , هیچی الانا مثل اونوختا نیست
 حتی طعم گردوهاش ...